سیستم وبلاگ پارسی باکسسیستم مدیریت فروش هاست و دامینسایت شخصی محسن داوری برنامه نویس PHPهماهنگی با موتورهای جستجو , رنکینگ گوگل , google pagerank , page rank , seo , search

شرکت های تولید کننده پردازنده با توجه به این که پردازنده ها دستورهای خاصی را می پذیرند و برنامه های خاصی را اجرا می کنند، طبیعتاً پردازنده های گوناگونی وجود دارند. این پردازنده ها توسط شرکت های مختلفی تولید می شوند. بعضی از آن ها مشابه و سازگارند و برخی دیگر ناسازگار. معروف ترین این شرکت ها عبارتنداز: Intel- IBM- AMD- Cyrix- Motorola- IDT- IIT- NEC- Nexgen- Rise- Metaflow- Chips & Technology معمولاً بر روی هر CPU نام شرکت تولید کننده نوشته می شود، ممکن است شماره آن نیز همراه با حرف اول و یا دو حرف اول تولید کننده نوشته شود. نسل های پردازنده ها مهم ترین عامل شناسایی پردازنده ها، نوع آنها می باشد که با شماره و یا نام اختصاصی مشخص می شود. از بین پردازنده های تولید شده نوع اینتل و موتورولا متداولتر از بقیه هستند. موتورولا پردازنده خود را به صورت ۸۶xxx یا نام اختصاصی و اینتل به صورت ۸۰x86 یا نام اختصاصی خود به بازار معرفی نمودند. بدین صورت x می تواند یک عدد دلخواه یک رقمی باشد که هر چه مقدار آن بیشتر باشد در نتیجه رقم آن بزرگ تر بوده و پردازنده جدید تر، سریعتر و کاراتر می باشد. قبل از پردازنده پنتیوم پردازنده ها یک شماره ۵ رقمی داشتند که دو رقم سمت چپ معمولاً نام پردازنده و سه رقم سمت راست نسل پردازنده رامشخص می کنند. برخی سازندگان دیگر به جای شماره از نام های اختصاصی مانند K5 و K6 استفاده می نمودند. مدل پردازنده هر کدام از نسل های مختلف پردازنده ها دارای انواع متفاوتی می باشند که برای کارهای خاصی ساخته شده اند. به عنوان مثال پردازنده های ۸۰۴۸۶ داری انواع (SX- SLC- DX- DX2- DX3- DX4- DX5) می باشد که در آن DX اولین پردازنده با یک کمک پردازنده است که دارای ۸ کیلوبایت حافظه زمان اولیه می باشد و سرعت آن۵۰ برابر ۸۰۸۸ است، در صورتی که SX فاقد کمک پردازنده می باشد. نسل پنجم پردازنده اینتل دارای مدل های (کلاسیک، MMX) می باشد. نسل ششم پردازنده اینتل دارای مدل های (IIT,II ,PRO Celeron ) هستند. نسل هفتم پردازنده های اینتل دارای مدل های (ایتانیوم) ۶۴ بیتی با سرعت یک گیگاهرتز) می باشد. سرعت پردازنده یکی از مواردی که مستقیاً روی کارآیی پردازنده اثر می گذارد سرعت آن است که معمولاً بر روی آن نوشته می شود. هر چه پردازنده سریعتر باشد اطلاعات را سریعتر پردازش می کند. سرعت پردازنده ها بر حسب مگاهرتز بیان می شود و یک مگاهرتز، معادل یک میلیون چرخه در ثانیه است. بعضی تولید کنندگان سرعتی که بر روی پردازنده می نویسند واقعی نیست، بلکه آنها توانمندی پردازنده در مقابل اینتل را می سنجند و به آن سرعت معادل پنتیوم می گویند. عوامل مؤثر در کارآیی پردازنده فرکانس ساعت یا سرعت ساعت است که معمولاً به دو صورت می باشد: ۱- سرعت ساعت داخلی: در این حالت پردازنده عملیات داخلی خود را براساس این ساعت انجام می دهد، این سرعت برابر سرعتی است که بر روی پردازنده ذکر شده است. در هنگام فروش نیز این سرعت را معرفی می کنند. مانند:P4/2.2Ghz ۲- سرعت ساعت خارجی (سرعت گذرگاه سیستم): این سرعت درواقع مدار الکترونیکی است که خارج از تراشه قرار دارد و به پایه های مربوط به ساعت وصل می شود. اطلاعات خارج از پردازنده مانند اطلاعات حافظه اصلی رایانه بر این اساس سنجیده می شود. ولتاژ پردازنده در ابتدای ساخت پردازنده ها از ولتاژ ۵ ولتی به صورت استاندارد استفاده می شد، اما پس از ورود پردازنده های «۴۸۶ دی ایکس ۴» و «پنتیوم» از ولتاژهای پایین تر مانند ۸/۲ و ۳/۳ نیز استفاده می شود. جایگاه پردازنده پردازنده معمولاً بر روی شبکه ای از سوراخ های کوچک بر روی مادربرد قرار می گیرد. به طور کلی تراشه گیر، محلی برای نصب پردازنده یا هر نوع آی سی است. پردازنده معمولاً روی مادربرد لحیم نمی شود تا بتوان آن را ارتقا یا تعویض نمود. گرماگیر پردازنده پردازنده ها در زمان کار کردن گرمای زیادی تولید می کنند و اگر این گرما دفع نشود ممکن است پردازنده بسوزد. برای خنک نگه داشتن پردازنده از چند روش استفاده می کنند: ۱- استفاده ازFan : قرارگیری یک پنکه کوچک بر روی پردازنده باعث حرکت هوا و هدایت گرما به بیرون می شود. معمولاً در جعبه اصلی رایانه پنکه ای برای بیرون بردن گرما وجود دارد. با این حال قرار دادن یک پنکه کوچک پردازنده را بهتر خنک می کند و کارآیی رایانه بالا می رود. بعضی از پنکه ها برای اتصال به پردازنده دارای یک گیره می باشد که باید توجه نمود در هنگام نصب نباید به مادربرد برخورد کند. ۲- استفاده از گرماگیر: گرماگیر وسیله ای فلزی است که حرارت تولید شده را به وسیله یک قطعه الکتریکی جذب و به بیرون می فرستد. گرماگیر دارای پره های فلزی یا سرامیکی است. ۳- استفاده از مواد پرکننده: این مواد بین پردازنده و پنکه قرار می گیرد و باعث خنک شدن پردازنده می شود. این ماده با نام چسب نیز شناخته می شود. پردازنده های تقلبی جهت تشخیص پردازنده های تقلبی از اصل می توان از روش های زیر استفاده نمود: ۱- روش چشمی: کج بودن نوشته های روی پردازنده - کم رنگ بودن نوشته ها - وجود خراش - وجود رنگ پریدگی چاپ قبلی - کوچک و بزرگ بودن حروف و عددها ۲- شماره سریال: جهت دریافت شماره سریال های واقعی می توانید از برنامه ID CPUاستفاده نمایید و یا به سایت پردازنده مربوطه متصل شوید. ۳- اطلاعات بایوس. ۴- اطلاعات برنامه های عیب یاب. خرابی پردازنده ها یکی از علت های خوب کار نکردن رایانه می تواند خرابی پردازنده باشد که البته در اولویت قرار ندارد یعنی درصد خراب شدن آن بسیار کم می باشد. برنامه ای به نام پست خطای پردازنده را اعلام می کند که آن را با زدن بوق های پشت سر هم بیان می کند. برنامه دیگر در این رابطه Ndiags نورتن می باشد که پردازنده را تست و کنترل می کند.

منبع:www.iritn.com

ریزپردازنده واحد پردازش مرکزی یا مغز رایانه می باشد. این بخش مدار الکترونیکی بسیار گسترده و پیچیده ای می باشد که دستورات برنامه های ذخیره شده را انجام می دهد. جنس این قطعه کوچک (تراشه) نیمه رسانا است. CPU شامل مدارهای فشرده می باشد و تمامی عملیات یک میکرو رایانه را کنترل می کند. تمام رایانه ها (شخصی، دستی و...) دارای ریزپردازنده می باشند. نوع ریزپردازنده در یک رایانه می تواند متفاوت باشد اما تمام آنها عملیات یکسانی انجام می دهند. تاریخچه ریزپردازنده ریزپردازنده پتانسیل های لازم برای انجام محاسبات و عملیات مورد نظر یک رایانه را فراهم می سازد. در واقع ریزپردازنده از لحاظ فیزیکی یک تراشه است. اولین ریزپردازنده در سال ۱۹۷۱ با نام Intel ۴۰۰۴ به بازار عرضه شد. این ریزپردازنده قدرت زیادی نداشت و تنها قادر به انجام عملیات جمع و تفریق ۴ بیتی بود. تنها نکته مثبت این پردازنده استفاده از یک تراشه بود، زیرا تا قبل از آن از چندین تراشه برای تولید رایانه استفاده می شد. اولین نوع ریزپردازنده که بر روی کامپیوتر خانگی نصب شد. ۸۰۸۰ بود. این پردازنده ۸ بیتی بود و بر روی یک تراشه قرار داشت و در سال ۱۹۷۴ به بازار عرضه گردید. پس از آن پردازنده ای که تحول عظیمی در دنیای رایانه بوجود آورد ۸۰۸۸ بود. این پردازنده در سال ۱۹۷۹ توسط شرکت IBM طراحی و در سال ۱۹۸۲ عرضه گردید. بدین صورت تولید ریزپردازنده ها توسط شرکت های تولیدکننده به سرعت رشد یافت و به مدل های ۸۰۲۸۶، ۸۰۳۸۶، ۸۰۴۸۶، پنتیوم ۲، پنتیوم ۳، پنتیوم ۴ منتهی شد. این پردازنده ها توسط شرکت Intel و سایر شرکت ها طراحی و به بازار عرضه شد. طبیعتاً پنتیوم های ۴ جدید در مقایسه با پردازنده ۸۰۸۸ بسیار قوی تر می باشند زیرا که از نظر سرعت به میزان ۵۰۰۰ بار عملیات را سریعتر انجام می دهند. جدیدترین پردازنده ها اگر چه سریعتر هستند گران تر هم می باشند. کارآیی رایانه ها بوسیله پردازنده آن شناخته می شود. ولی این کیفیت فقط سرعت پروسسور را نشان می دهد نه کارآیی کل رایانه را. به طور مثال اگر یک رایانه در حال اجرای چند نرم افزار حجیم و سنگین است و پروسسور پنتیوم ۴ آن ۲۴۰۰ کیگاهرتز است، ممکن است اطلاعات را خیلی سریع پردازش کند. اما این سرعت بستگی به هارددیسک نیز دارد. یعنی این که پروسسور جهت انتقال اطلاعات زمان زیادی را در انتظار می گذراند. پروسسورهای امروزی ساخت شرکت Intel، پنتیوم ۴ و سلرون هستند. پروسسورها با سرعت های مختلفی برحسب گیگاهرتز (معادل یک میلیارد هرتز با یک میلیارد سیکل در ثانیه است) برای پنتیوم ۴ از ۴/۱ گیگاهرتز تا ۵۳/۲ متغیر است و برای پروسسور سرعت از ۸۵/۰ گیگاهرتز تا ۸/۱ گیگاهرتز است. یک سلرون همه کارهایی را که یک پنتیوم ۴ انجام می دهد را می تواند انجام دهد اما نه به آن سرعت. پردازنده دو عمل مهم انجام می دهد: ۱- کنترل تمام محاسبات و عملیات ۲- کنترل قسمت های مختلف پردازنده در رایانه های شخصی به شکل یک قطعه نسبتاً تخت و کوچک به اندازه ۸ یا ۱۰ سانتی متر مربع که نوعی ماده، مانند پلاستیک یا سرامیک روی آن را پوشانده است تشکیل شده در واقع فرآیند بوجود آمدن این مغز الکترونیکی به این گونه می باشد که از سیلیکان به علت خصوصیات خاصی که دارد جهت ایجاد تراشه استفاده می شود. بدین گونه که آن را به صورت ورقه های بسیار نازک و ظریف برش می دهند و این تراشه ها را در درون مخلوطی از گاز حرارت می دهند تا گازها با آنها ترکیب شوند و بدین صورت طبق این فرآیند شیمیایی سیلیکان که از جنس ماسه می باشد به فلز و بلور تبدیل می شود که امکان ضبط و پردازش اطلاعات را در بردارد. این قطعه کار میلیونها ترانزیستور را انجام می دهد. پردازنده وظایف اصلی زیر را برای رایانه انجام می دهد: ۱- دریافت داده ها از دستگاه های ورودی ۲- انجام عملیات و محاسبات و کنترل و نظارت بر آنها ۳- ارسال نتایج عملیات با دستگاه های خروجی پردازنده مانند قلب رایانه است و از طریق کابلهای موجود با واحدهای دیگر مرتبط می شوند. در واقع از نظر فنی عملکرد پردازنده با دو ویژگی تعیین می شود: ۱- طول کلید- تعداد بیت هایی که یک پردازنده در هر لحظه پردازش می کند و طول این کلمات معمولاً ۴ و ۸ و ۱۶ و ۳۲ و یا ۶۴ بیتی می باشد. ۲- تعداد ضربان الکترونیکی که در یک ثانیه تولید شده است و با واحد مگاهرتز سنجیده می شود. محل قرارگیری پردازنده ها بر روی مادربرد می باشد. بنابراین بایستی هماهنگی لازم بین مادربرد و پردازنده وجود داشته باشد. این هماهنگی باعث بالا رفتن عملیات رایانه می شود. در غیر این صورت نتیجه خوبی بدست نمی آید. نکته: بر روی پردازنده حروف و ارقامی دیده می شود که در واقع نشان دهنده شماره سریال ها ،سرعت، ولتاژ، مدل، نسل و نام سازنده آن می باشد. با توجه به نوع دستورالعمل ها یک ریزپردازنده با استفاده از واحد منطبق و حساب خود (ALU) قادر به انجام عملیات محاسباتی مانند جمع و تفریق و ضرب و تقسیم است. البته پردازنده های جدید اختصاصی برای انجام عملیات مربوط به اعداد اعشاری نیز می باشند. ریزپردازنده قادر به انتقال داده ها از یک محل حافظه به محل دیگر می باشند و می توانند تصمیم گیری نمایند و از یک محل به محل دیگر پرش داشته باشد تا دستورالعمل های مربوط به تصمیم اتخاذ شده را انجام دهد.

 منبع:www.iritn.com

منابع و ماخذ: کتاب راهنمای جامع و کاربردی سخت افزار (بخش اول) بزرگترین بردی که در داخل کیس رایانه مشاهده می شود، مادربرد است. این برد یکی از اجزای اساسی و مهم محسوب می شود. در سال ۱۹۸۲ همزمان با ارائه اولین کامپیوترهای شخصی از برد اصلی استفاده گردید. این برد دربرگیرنده پروسسور، رم، انواع درایوها (اعم از هارد دیسک، سی دی رام، فلاپی درایو) و سایر موارد می باشد. این قطعات بوسیله کابل به برد اصلی متصل هستند ، در زمان کار کردن رایانه، اطلاعات درایوها، پروسسور و رم در حال انتقال در این برد می باشد. مثلاً زمانی که برنامه ای را اجرا می کنیم یا فایلی را ذخیره می نماییم کارت های مودم، شبکه، صدا و گرافیک بوسیله اسلات های مادربرد به آن وصل می شوند و زمانی که در حال کار با اینترنت هستیم، موسیقی گوش می دهیم و یا برنامه ای را اجرا می کنیم اطلاعات بین کارت ها، برد و پروسسور در حال رد و بدل است. جهت اتصال قطعات برروی مادربرد، شکاف یا اسلات وجود دارد. اکثر کارت ها دارای یک لبه اتصال دهنده می باشند که از طریق این لبه برروی شکاف ها قرار دارند. برد اصلی شامل چند چیپ ست می باشد و این چیپ ها نقل و انتقال اطلاعات بین پروسسور و دیگر اجزا را میسر می سازند. مادربردها در انواع مختلفی از نظر شکل و اندازه تولید می شوند. شکل و اندازه آن ها متناسب با کیس های موجود در بازار می باشد. اگر مادربرد خراب باشد رایانه از کار می افتد. توجه داشته باشید که مادربردها دارای امکانات مشابهی نمی باشند و اگر مادربردی کارت خاصی را پشتیبانی نکند نمی توان از آن کارت استفاده کرد. در ضمن اینکه همه مادربردها نمی توانند با همه پردازنده ها کار کنند. اجزای اصلی مادربرد وجود تمام قطعاتی که برروی مادربرد قرار دارند الزامی می باشد. این قطعات عبارتند از: ۱- تراشه های حافظه اصلی(رم) و جایگاه آن ۲- پردازنده و تراشه گیر پردازنده ۳- تراشه های حافظه BIOS ۴- کمک پردازنده و جایگاه آن ۵- کلیدهای قطع و وصل و اتصال گرهای تنظیم (جامپرها) ۶- محل اتصال کابل های برق ۷- محل اتصال صفحه کلید ۸- محل اتصال بلندگو ۹- محل قرارگیری شکاف ها یا اسلات ها ۱۰- باتری و محل اتصال آن ۱۱- چندین قطعه الکترونیکی دیگر مانند خازن ها، کریستال، مقاومت ها، چیپ ست ها و سایر موارد خازن ها انرژی را ذخیره می کنند و معمولاً برای تنظیم امواج، به عنوان یکسو کننده، جهت تبدیل جریان متناوب به مستقیم به کار می رود. کریستال ها ضربان های ساعت را در فاصله های زمانی ثابت تولید می کنند و مقاومت ها نیز ولتاژ امواج را تغییر می دهند. انواع مادربردها از نظر شکل همان طور که می دانید اندازه مادربردها باید با منبع تغذیه و جعبه رایانه متناسب باشد. انواع مادربردها از نظر شکل عموماً به موارد زیر تقسیم می شود: ۱- مادربرد سبک PC/XT ۲- مادربرد سبک AT/Full size ۳- مادربرد سبک Baby AT or Mini AT ۴- مادربرد سبک LPX ۵- مادربرد سبک ATX ۶- مادربرد سبک NLX - مادربرد سبک PC/XT در سال ۱۹۸۱ به بازار عرضه شد و هم اکنون مورد استفاده قرار نمی گیرد. طول آن در حدود ۳۰ و عرض آن در حدود ۲۰ سانتی متر و دارای ۵ شکاف برای کارت ها بود. - مادربرد سبک AT/Full size در سال ۱۹۸۴ به بازار عرضه شد. طول آن ۳۵ و عرض آن ۳۰ سانتی متر می باشد و تقریباً از دور خارج شدند و دیگر تولید نمی شوند، زیرا بسیار بزرگ بودند. - مادربرد سبک Baby AT or Mini AT تقریباً استاندارد مادربرد AT/Full size را دارد ولی از نظر اندازه کوچک تر از آن است. از آنجایی که این مادربرد در هر جعبه ای جای می گیرد، بیشتر مادربردهای کنونی بدین شکل تولید می شوند. - مادربرد LPX مانند نوع قبل دارای دو گونه کوچک و بزرگ بود. این مادربرد دارای این امکان است که بعد از نصب اتصالات مختلف در قسمت عقب قرار می گیرد و شکاف ها بر روی یک کارت جدا نصب می شود و اتصال گرها در کنار هم در عقب مادربرد قرار می گیرند. درضمن اینکه این نوع مادربردها دارای اتصال گرهای اضافی نیز می باشند. - مادربرد ATX در سال ۱۹۹۵ طراحی شدند که شباهتی به مادربردهای Baby AT or Mini AT دارند. با این تفاوت که ۹۰ درجه تغییر شکل یافته اند، در این گونه مادربردها تهویه رایانه به خوبی انجام می شود و دارای یک نوع جامپر می باشد. در این نوع بردهای اصلی نمی توان از هر دو نوع حافظه استفاده نمود. این نوع بردها دارای امکاناتی می باشند که می توان بدون استفاده از کابل های بلند قطعات را بر روی آن وصل کرد زیرا دارای جایگاه های خاصی می باشند. درضمن اینکه می توان بر روی شکاف های آن هر کارتی با هر طولی را بر روی آن نصب کرد.- کار با مادربرد NLX بسیار ساده می باشد. تعمیرات، نگهداری و ارتقاء آنها نیز ساده تر است.

منبع:www.iritn.com

منابع و ماخذ: کتاب راهنمای جامع و کاربردی سخت افزار (بخش اول) بزرگترین بردی که در داخل کیس رایانه مشاهده می شود، مادربرد است. این برد یکی از اجزای اساسی و مهم محسوب می شود. در سال ۱۹۸۲ همزمان با ارائه اولین کامپیوترهای شخصی از برد اصلی استفاده گردید. این برد دربرگیرنده پروسسور، رم، انواع درایوها (اعم از هارد دیسک، سی دی رام، فلاپی درایو) و سایر موارد می باشد. این قطعات بوسیله کابل به برد اصلی متصل هستند ، در زمان کار کردن رایانه، اطلاعات درایوها، پروسسور و رم در حال انتقال در این برد می باشد. مثلاً زمانی که برنامه ای را اجرا می کنیم یا فایلی را ذخیره می نماییم کارت های مودم، شبکه، صدا و گرافیک بوسیله اسلات های مادربرد به آن وصل می شوند و زمانی که در حال کار با اینترنت هستیم، موسیقی گوش می دهیم و یا برنامه ای را اجرا می کنیم اطلاعات بین کارت ها، برد و پروسسور در حال رد و بدل است. جهت اتصال قطعات برروی مادربرد، شکاف یا اسلات وجود دارد. اکثر کارت ها دارای یک لبه اتصال دهنده می باشند که از طریق این لبه برروی شکاف ها قرار دارند. برد اصلی شامل چند چیپ ست می باشد و این چیپ ها نقل و انتقال اطلاعات بین پروسسور و دیگر اجزا را میسر می سازند. مادربردها در انواع مختلفی از نظر شکل و اندازه تولید می شوند. شکل و اندازه آن ها متناسب با کیس های موجود در بازار می باشد. اگر مادربرد خراب باشد رایانه از کار می افتد. توجه داشته باشید که مادربردها دارای امکانات مشابهی نمی باشند و اگر مادربردی کارت خاصی را پشتیبانی نکند نمی توان از آن کارت استفاده کرد. در ضمن اینکه همه مادربردها نمی توانند با همه پردازنده ها کار کنند. اجزای اصلی مادربرد وجود تمام قطعاتی که برروی مادربرد قرار دارند الزامی می باشد. این قطعات عبارتند از: ۱- تراشه های حافظه اصلی(رم) و جایگاه آن ۲- پردازنده و تراشه گیر پردازنده ۳- تراشه های حافظه BIOS ۴- کمک پردازنده و جایگاه آن ۵- کلیدهای قطع و وصل و اتصال گرهای تنظیم (جامپرها) ۶- محل اتصال کابل های برق ۷- محل اتصال صفحه کلید ۸- محل اتصال بلندگو ۹- محل قرارگیری شکاف ها یا اسلات ها ۱۰- باتری و محل اتصال آن ۱۱- چندین قطعه الکترونیکی دیگر مانند خازن ها، کریستال، مقاومت ها، چیپ ست ها و سایر موارد خازن ها انرژی را ذخیره می کنند و معمولاً برای تنظیم امواج، به عنوان یکسو کننده، جهت تبدیل جریان متناوب به مستقیم به کار می رود. کریستال ها ضربان های ساعت را در فاصله های زمانی ثابت تولید می کنند و مقاومت ها نیز ولتاژ امواج را تغییر می دهند. انواع مادربردها از نظر شکل همان طور که می دانید اندازه مادربردها باید با منبع تغذیه و جعبه رایانه متناسب باشد. انواع مادربردها از نظر شکل عموماً به موارد زیر تقسیم می شود: ۱- مادربرد سبک PC/XT ۲- مادربرد سبک AT/Full size ۳- مادربرد سبک Baby AT or Mini AT ۴- مادربرد سبک LPX ۵- مادربرد سبک ATX ۶- مادربرد سبک NLX - مادربرد سبک PC/XT در سال ۱۹۸۱ به بازار عرضه شد و هم اکنون مورد استفاده قرار نمی گیرد. طول آن در حدود ۳۰ و عرض آن در حدود ۲۰ سانتی متر و دارای ۵ شکاف برای کارت ها بود. - مادربرد سبک AT/Full size در سال ۱۹۸۴ به بازار عرضه شد. طول آن ۳۵ و عرض آن ۳۰ سانتی متر می باشد و تقریباً از دور خارج شدند و دیگر تولید نمی شوند، زیرا بسیار بزرگ بودند. - مادربرد سبک Baby AT or Mini AT تقریباً استاندارد مادربرد AT/Full size را دارد ولی از نظر اندازه کوچک تر از آن است. از آنجایی که این مادربرد در هر جعبه ای جای می گیرد، بیشتر مادربردهای کنونی بدین شکل تولید می شوند. - مادربرد LPX مانند نوع قبل دارای دو گونه کوچک و بزرگ بود. این مادربرد دارای این امکان است که بعد از نصب اتصالات مختلف در قسمت عقب قرار می گیرد و شکاف ها بر روی یک کارت جدا نصب می شود و اتصال گرها در کنار هم در عقب مادربرد قرار می گیرند. درضمن اینکه این نوع مادربردها دارای اتصال گرهای اضافی نیز می باشند. - مادربرد ATX در سال ۱۹۹۵ طراحی شدند که شباهتی به مادربردهای Baby AT or Mini AT دارند. با این تفاوت که ۹۰ درجه تغییر شکل یافته اند، در این گونه مادربردها تهویه رایانه به خوبی انجام می شود و دارای یک نوع جامپر می باشد. در این نوع بردهای اصلی نمی توان از هر دو نوع حافظه استفاده نمود. این نوع بردها دارای امکاناتی می باشند که می توان بدون استفاده از کابل های بلند قطعات را بر روی آن وصل کرد زیرا دارای جایگاه های خاصی می باشند. درضمن اینکه می توان بر روی شکاف های آن هر کارتی با هر طولی را بر روی آن نصب کرد.- کار با مادربرد NLX بسیار ساده می باشد. تعمیرات، نگهداری و ارتقاء آنها نیز ساده تر است.

منبع:www.iritn.com

امروزه موش دارای جایگاه خاصی می باشد. موش قادر به تشخیص حرکت و کلیک بوده و پس از تشخیص لازم، اطلاعات مورد نیاز را به رایانه ارسال می کند تا عملیات مورد نیاز انجام شود. در سیستم های اولیه موشی وجود نداشته زیرا رایانه ها در آن زمان دارای اینترفیسی مشابه ماشین های تایپ یا کارت پانچ بودند. بعداز چندین سال کلید های پیکانی در اغلب ترمینال ها مورد استفاده قرار گرفتند، (حدوداً اواخر سال ۱۹۶۰ و اوایل ۱۹۷۰) سپس مدادهای نوری و Joy Stickها به بازار عرضه شدند، تا اینکه موش به همراه رایانه های مکینتاش ارائه گردید و این یک موفقیت بزرگ بود.
عملکرد موش طبیعی و قیمت آن بسیار ارزان بود تا اینکه سیستم های عامل نیز از موش حمایت کردند.
مهم ترین عملی که موش انجام می دهد تبدیل حرکت دست به سیگنال هایی است که رایانه قادر به استفاده از آن می باشد.
اجزای اصلی موش
- گوی کوچکی درون موش قرار دارد و سطح مورد نظر را لمس نموده، حرکت کرده و می چرخد.
- دو غلتکی که گوی را لمس می کنند (که یکی حرکت x را تشخیص می دهد و دیگری حرکت y را.)
- هر غلتک به یک میله متصل می باشد و میله باعث چرخش دیسک می گردد.
- در دو طرف دیسک دو قطعه اصلی وجود دارد که یکی LED مادون قرمز و دیگری سنسور مادون قرمز می باشد. دیسک دارای سوراخ هایی می باشد که باعث شکست نور می شود، این نور توسط LED ایجاد می شود بدین ترتیب سنسور مادون قرمز پالس های نور را مشاهده می کند. تعداد پالس ها با سرعت موش و مسافتی که موش حرکت می کند ارتباط مستقیم دارد.
- پردازنده ای که بر روی برد قرار دارد ، پالس ها را خوانده و تبدیل به باینری می کند و به رایانه ارسال می نماید.
نکته: قطر گوی موش تقریباً ۲۱ میلیمتر، قطر غلتک ۷ میلیمتر و تعداد سوراخ های دیسک ۳۶ عدد می باشد.
موش های نوری
این موش ها در اواخر سال ۱۹۹۹ به بازار ارائه گردیدند و در هر ثانیه توسط دوربین کوچک خود ۱۵۰۰ تصویر می گیرند. این موش ها در محل مسطحی قابل استفاده می باشند.
موش های نوری دارای یک LED قرمزرنگ می باشند که باعث تشعشع نور درون یک سنسور CMOS می باشد. این سنسور هر تصویر را برای تجزیه و تحلیل در اختیار پردازنده سیگنال های دیجیتال (DSP) قرار می دهد.
DSP با سرعت ۱۸ میلیون دستور العمل در ثانیه عملیات خود را انجام می دهد و قادر به تشخیص الگوهای موجود در تصاویر و نحوه تغییر آنها با تصویر قبلی می باشد. DSP قادر به تشخیص میزان حرکت موش بوده و پس از آن مختصات مربوطه را برای رایانه ارسال می کند. رایانه نیز مکان نما را در مختصات تعیین شده بر روی مانیتور قرار خواهد داد.
کانکتورهای موش
اغلب موش ها امروزه از یک کانکتوراستاندارد PS /2 استفاده می نمایند. این کانکتورها دارای۶ پین می باشند.
هر یک از این پین ها عملکرد مخصوصی دارند. زمانی که موش حرکت می کند و یا کاربری دکمه آن را کلیک می نماید، موش ۳ بایت اطلاعات را برای رایانه ارسال می نماید.
بایت اول شامل وضعیت دکمه سمت چپ، وضعیت دکمه سمت راست، صفر، یک، جهت x، جهت y و موارد دیگر می باشد. دو بایت بعدی شامل مقادیر x و y و تعداد پالس های تشخیص داده شده در جهت x و y نسبت به آخرین اطلاعات ارسال شده می باشند.
کلید ها
بیشتر موش ها دارای دو کلید می باشند، بعضی از موش ها سه یا چهار کلید دارند. کلید سمت چپ برای ضربه زدن روی نمادها یا گزینه های پنجره های برنامه استفاده می شود.
کلید سمت راست نیز برای فراخوانی از فرمان یا میانبرها به کار می رود. کلیدی که بین کلید های چپ و راست، پایین آن و یا در کناره قاب موش قراردارد برای پیمایش صفحه (Scroll) استفاده می شود.
موش های بی سیم
این موش ها اطلاعات خود را از طریق موج های رادیویی و یا نور مادون قرمز به رایانه ارسال می کنند در نتیجه سیمی به کار نمی رود. موش های بی سیم دارای فرستنده، باتری و گیرنده متصل به کارت اصلی می باشند.

منبع:www.iritn.com

عمق رنگ (Color Depth)
رنگ هایی که یک مانیتور نشان می دهد از ترکیب حالات کارت گرافیکی و قابلیت رنگ در مانیتور، بدست می آید، مثلا کارت SVGA، قادر به نمایش ۱۶۷۷۷۲۱۶ رنگ می باشد و این کارت می تواند اعداد ۲۴ بیتی تشریح کننده یک پیکسل را پردازش نماید. تعداد بیت های استفاده شده برای تشریح یک پیکسل عمق بیت نام دارد. عمق بیت را True color نیز می گویند. در ۲۴ بیت جهت تشریح هر پیکسل برای هر یک از رنگ های اصلی (قرمز - سبز - آبی) از ۸ بیت استفاده می شود.
در چنین مواردی امکان تولید ۱۰ میلیون رنگ وجود دارد. یک کارت ۱۶ بیتی قادر به تولید ۶۵۵۳۶ رنگ می باشد. در حال حاضر از ۳۲ بیت جهت تشریح یک پیکسل استفاده می شود، که این مدل در دوربین های دیجیتال، انیمیشن و بازی های ویدئویی به کار می رود.
مصرف انرژی
تکنولوژی مورد استفاده در مانیتورها میزان مصرف انرژی آن ها را تعیین می کند. نمایشگرهای CRT از ۱۱۰ وات استفاده می نمایند، اما مانیتورهایی با تکنولوژی LCD از ۳۰ تا ۴۰ وات انرژی استفاده می نمایند. نمایشگرهای هوشمند دارای ۴ مرحله کاری هستند که مصرف برق را در آن ها بتدریج کم می کنند.
۱- حالت روشن و عملیاتی: در این مرحله چه نمایشگر در حال کار باشد و چه برنامه محافظ صفحه نمایش در حال اجرا، بیشترین برق مصرف می شود.
۲- مرحله آماده باش(standby ):این مرحله تنها ۵۰ درصد برق کمتر مصرف می کند و به سرعت به ورودی ها پاسخ می دهد.
۳- مرحله خواب یا تعلیق (suspend): در این حالت لامپ تصویر در عمل خاموش است و نمایشگر ۱۰ تا ۱۵ وات برق مصرف می کند و اگر کلیدی را فشار دهید نمایشگر به آهستگی روشن می شود.
۴- مرحله خاموشی: آخرین حالت مرحله خاموشی است که در این مرحله عمل خاموشی به طور فیزیکی بوسیله کاربر با کلیدهای خاموش و روشن صورت نگرفته است، بلکه مدارهای داخلی هنوز فعال هستند و نمایشگر ۳ تا ۷ وات برق مصرف می نماید.
جهت فعال کردن امکان صرفه جویی در مصرف برق در نمایشگرها، در ویندوز مراحل زیر را انجام دهید: از control Panel، ِِِDisplay را انتخاب نمایید، سپس وارد Display Properties شوید و Screen Server را انتخاب کنید. در این برگه در Energy ، Setting را انتخاب نمایید. برای انتخاب الگوی انرژی، Power schemes و برای رایانه شخصی Home/Office desk و جهت رایانه های کیفی و کتابی Portable/laptop را برگزینید.
در گزینه Turn off Monitor زمانی را که بعد از آن نمایشگر باید به حالت کم مصرفی برسد انتخاب نمایید. اگر Never را انتخاب کنید خصوصیات صرفه جویی در انرژی غیرفعال خواهد شد. در جلوی گزینه System Standby می توانید زمان بی کاری رایانه را تعریف کنید تا پس از آن سیستم به حالت آماده به کار در آید. در قسمت Turn off Hard disks نیز می توانید دیسک سخت را در مواقع بی کاری غیرفعال نمایید.

خطرات کار با نمایشگرها
بسیاری از کارخانه های سازنده نمایشگر، میزان خطرات زیان آور نمایشگر را جهت رقابت با سایر کارخانه ها کاهش می دهند. این خطرات شامل:
- پرتوهای اشعه ایکس
- پرتوهای اشعه ماورابنفش
- میدان های الکتریکی با ولتاژ بالا
- میدان های الکترومغناطیسی
- امواج الکترومغناطیسی فرکانس پایین و بالا
گفته می شود انواع ناهنجاری های کرموزومی و بیماری های ژنتیکی، سرطان ها، اختلال در دید چشم، ضایعات عصبی و روانی، سقط جنین و... از عوارض این پرتوها هستند.
لازم است برای مقابله با این خطرات روش های زیر را به کار برید:
- از عینک ها یا فیلترهای مرغوب استفاده نمایید.
- نمایشگر را تحت زاویه ۲۰ درجه از بالا یا پایین با چشم قرار دهید.
- فاصله نمایشگر تا چشم را ۴۰ تا ۷۰ سانتی متر تنظیم نمایید.
- در محل استفاده از رایانه از لامپ های قوی استفاده نکنید و تا آن جا که ممکن است نورهای طبیعی را به کار برید.
- درخشندگی صفحه نمایش را کاهش دهید، لامپ هایی را که به صورت مستقیم به صفحه نمایش می تابند خاموش کنید، نمایشگر را رو به پنجره نگذارید.
- مدت زمان طولانی در مقابل نمایشگر روشن ننشینید.
بدنه رایانه ها و نمایشگرها بوی مخصوصی از خود متصاعد می کنند که این بو ناشی از گازهای «یوکسین» و «فوران» می باشد که به عنوان مواد ضد حریق در بدنه نمایشگرها و کارت ها به کار می روند، که هر دو سرطان زا هستند. این گازها هنگام آتش سوزی پراکنده می شوند اما در دمای معمولی نیز متصاعد می گردند، بنابراین بهتر است به طور منظم و در فواصل مشخص هوای محیط را تغییر دهید.
حداکثر وضوح و دقت تصویر
دقت (Resolution) به تعداد پیکسل های نمایشگر اطلاق می گردد. دقت تصویر توسط تعداد پیکسل ها در سطر و ستون مشخص می گردد. مثلاً یک نمایشگر با دارا بودن ۱۲۸۰ سطر و ۱۰۲۴ قادر به نمایش ۱۰۲۴*۱۲۸۰ پیکسل خواهد بود. کارت فوق دقت تصویر در سطوح پایین تر یعنی ۷۶۸*۱۰۲۴، ۶۰۰*۸۰۰ و ۴۸۰*۶۴۰ را نیز حمایت خواهد نمود.
Refresh Rate (نرخ بازخوانی/ بازنویسی)
در مانیتورها با تکنولوژی CRT نرخ بازخوانی / بازنویسی نشان دهنده تعداد دفعات نمایش تصویر در یک ثانیه است، در صورتی که مانیتور CRT دارای نرخ بازخوانی / بازنویسی ۷۲ هرتز می باشد در هر ثانیه ۷۲ مرتبه تمام پیکسل ها از بالا به پایین بازخوانی / بازنویسی مجدد خواهد شد. این نرخ بسیار حائز اهمیت است و هر اندازه که بیشتر باشد تصویر مناسب تر خواهد بود، (تصویری عاری از هرگونه لرزش.)
در صورتی که نرخ فوق بسیار پایین باشد باعث لرزش نوشته های موجود در صفحه نمایش شده و بیماری های مختلف چشم و سردردهای متوالی را در پی خواهد داشت.

منبع::www.iritn.com

صفحات نمایشگر که مانیتور نامیده می شود، متداول ترین دستگاه خروجی در رایانه های شخصی محسوب می گردد. صفحه نمایشگر از تعداد زیادی نقاط کوچک به نام پیکسل تشکیل شده است. هرچه تعداد این نقاط بیشتر باشد تصویر از تفکیک پذیری (وضوح) بیشتر و در نتیجه کیفیت بالاتری برخوردار است. به طور معمول قدرت تفکیک پذیری و تعداد رنگ های نمایشگر به خود نمایشگر و کارت گرافیکی دستگاه بستگی دارد. تکنولوژی نمایش در سال ۱۹۷۰ اولین نمایشگرها بر روی رایانه های شخصی عرضه گردیدند. این نمایشگرها تنها متن را نمایش می دادند. سپس در سال ۱۹۸۱ مانیتورهای CGA (Color Graphic (Adape توسط شرکت IBM که قادر به نمایش چهار رنگ و وضوح تصویر ۳۲۰ پیکسل افقی و ۲۰۰ پیکسل عمودی بودند عرضه گردید. در سال ۱۹۸۴ مانیتورهای EGA(Enhanced Graphic Adape ) توسط شرکت IBM معرفی گردید. این مانیتورها قادر به نمایش ۱۶ رنگ و وضوح تصویر ۳۵۰*۶۴۰ بودند. شرکت IBM در سال ۱۹۸۷ سیستم VGA(Video Graphic Array) را معرفی نمود، این مانیتورها قادر به نمایش ۲۵۶ رنگ و وضوح تصویر ۸۰۰*۶۰۰ بودند. سپس توسط همین شرکت در سال ۱۹۹۰ سیستم (Extended Graphics Array) XGAعرضه گردید. این سیستم با وضوح تصویر ۸۰۰*۶۰۰ قادر به ارائه ۸/۱۶ میلیون رنگ با وضوح تصویر ۷۶۸*۱۰۲۴ می باشد، که در این صورت ۶۵۵۳۶ رنگ را نشان می دهد. نمایشگرهای امروزی استانداردUXGA (Ultra Extended Graphics Array ) را حمایت می نمایند، این استاندارد قادر به ارائه ۸/۱۶ میلیون رنگ با وضوح تصویر ۱۲۰۰*۱۶۰۰ پیکسل است. نحوه کار صفحه نمایش در مانیتورهای تک رنگ یک تفنگ الکترونیکی وجود دارد که الکترونها را با سرعت به پشت صفحه نمایش پرتاب می کند. سطح داخلی صفحه نمایش به یک ماده فسفری آغشته است که در اثر برخورد الکترونها به یک نقطه از این سطح فسفری ،نور منعکس می شود. شعاع الکترونی ایجاد شده، نقطه های صفحه نمایش را از چپ به راست و از بالا به پایین جاروب می کند. مدار کنترل کننده صفحه نمایش بسته به متن یا تصویری که قرار است نمایش داده شود، در زمان مناسب شعاع الکترونی را روشن و خاموش می کند. اگرچه در هر لحظه شعاع الکترونی تنها به یک نقطه می تابد اما سرعت جاروب کردن شعاع الکترونیکی به قدری زیاد است که همه نقطه های تصویر به طور همزمان روشن به نظر می رسد. در نمایشگرهای رنگی سه تفنگ الکترونیکی با رنگ های قرمز، سبز و آبی وجود دارد. هر یک از نقطه ها در سطح داخلی صفحه نمایش از قطعه فسفری قرمز، سبز و آبی تشکیل می شود. تفنگ های الکترونیکی نمایشگر فقط قطعه متناظر با خود را مورد هدف قرار می دهند. در اثر برخورد شعاع الکترونیکی ،یک قطعه نوری ،همان رنگ از آن منتشر می شود. مدار کنترل کننده صفحه نمایش بسته به رنگ نقطه ها در زمان های مناسب شعاع الکترونیکی هر یک از تفنگ ها را روشن یا خاموش می کند. در اثر ترکیب رنگ ها شعاع های نواری منعکس شده از هر نقطه، آن نقطه را به یک رنگ خاص درمی آورد، در نتیجه با ترکیب حالت های مختلف خاموش و روشن کردن این سه شعاع الکترونیکی و تنظیم شدت روشنایی رنگ های بیشتری تولید می شود. نکته: اغلب صفحه های نمایشگر از Cathodory Tube) CRT ) استفاده می نمایند. در صورتی که رایانه های Laptop و سایر دستگاه های محاسباتی قابل حمل ازLCD (Liquid Crتystal Display )و یا LDD((Light-emiting diode استفاده می نمایند. استفاده از مانیتورهای LCD با توجه به مزایای عمده آنان خصوصاً مصرف انرژی پایین، آنها را به تدریج جایگزین مانیتورهای CRT گرداند. مواردی که در تهیه یک مانیتور می بایست مورد توجه قرار داد: - تکنولوژی نمایش (CRT، LCD وموارد دیگر) - تکنولوژی کابل (VGA، DVI وموارد دیگر) - محدوده قابل مشاهده (قطر صفحه نمایش) - حداکثر میزان وضوح تصویر (Resolution) - میزان برق مصرفی Dot Pitch- Refresh rate - Color depth- تکنولوژی کابل یک آداپتر UXGA اطلاعات دیجیتالی ارسال شده توسط یک برنامه را اخذ می کند و پس از ذخیره سازی آنها در حافظه ویدئویی مربوط با استفاده از یک تبدیل کننده دیجیتال به آنالوگ آنها را به منظور نمایش، تبدیل به سیگنال های آنالوگ خواهد نمود. پس از ایجاد سیگنال های آنالوگ اطلاعات مربوط از طریق یک کابل VGA برای مانیتور ارسال خواهد شد. یک کانکتور VGA از سه خط مجزا برای سیگنال های قرمز، سبز و آبی و از دو خط دیگر برای ارسال سیگنال های افقی و عمودی استفاده می کند. در تکنولوژی جدید DVI(Digital (Video Interface ضرورتی به تبدیل آنالوگ به دیجیتال و بالعکس نبوده و سیگنال های دیجیتال مستقیماً برای مانیتور ارسال خواهند شد. باتوجه به اینکه این تکنولوژی از کارت گرافیکی خاص خود حمایت می نماید. محدوده قابل نمایش اندازه یک مانیتور با دو پارامتر مشخص می شود: اندازه صفحه و ضریب نسبت. بیشتر نمایشگرهای رایانه نظیر تلویزیون دارای ضریب نسبت ۴:۳ می باشند، یعنی اینکه نسبت پهنا به ارتفاع معادل ۴ به ۳ است. اندازه صفحه برحسب اینچ اندازه گیری شده و معادل قطر نمایشگر است. اندازه نمایشگرهای Notebook اغلب کوچکتر بوده و دارای دامنه بین ۱۲ تا ۱۵ اینچ می باشند. اندازه نمایشگر به طور معمول تأثیر مستقیمی بر روی وضوح تصویر خواهد داشت، یعنی یک تصویر بر روی مانیتور ۲۱ اینچ با وضوح تصویر ۴۸۰*۶۴۰ به خوبی مشاهده تصویر بر روی یک مانیتور ۱۵ اینچ با همان وضوح تصویر نخواهد بود. در نتیجه مشاهده تصویر بر روی یک مانیتور با ابعاد کوچک کیفیت بالاتری خواهد داشت. نکته: اغلب اوقات اندازه واقعی قطر صفحه نمایش از اعداد ذکرشده کوچک تر است به عنوان مثال قطر واقعی یک نمایشگر ۱۵ اینچ ممکن است ۸/۱۳ اینچ باشد و یا قطر صفحه نمایش نمایشگر ۱۷ اینچ ممکن است حدود ۸/۱۵ اینچ باشد. منبع:www.iritn.com

طبق گزارش های رسیده شرکت گوگل نمونه آزمایشی تلفن دستی ساخت خود را به شرکت های سازنده گوشی های تلفن همراه ، جهت بررسی اولیه ، ارائه کرده است.

بر این اساس شرکت گوگل تلفن دستی طراحی شده توسط خود را با سروس های google.com همسان و همگون کرده و این دستگاه از امکانات گوگل کاملا پشتیبانی می کند.تمرکز بر روی سیستم تبلیغات ، جستجوی پیشرفته ، ایمیل و مرورگر وب از قابلیت های مهم این دستگاه است.

زمزمه های این اقدام از طرف گوگل زمانی به گوش رسید که این شرکت اقدام به سرمایه گذاری 4.6 بیلیون دلاری در بخش مکالمات بی سیم و رادیویی انجام داد.با توجه به ارائه iPhone توسط شرکت Apple ، گوگل نیز برای مقابله با یکی از رقیبان خود و از دست ندادن بازار ، مجبور به سرمایه گذاری در این زمینه شده است.

موفقیت گوگل در این بخش و ارائه گوشی تلفن همراه خود تا حد زیادی به شرکت های سازنده این دستگاه ها و اطلاعاتی است که آن ها در اختیار دارند ، بستگی دارد.حدس و گمان های زیادی در مورد تلفن دستی شرکت گوگل وجود دارد ، اما اگر بخواهیم با اطلاعات هم اکنون خود در مورد این مسئله صحبت کنیم ، این دستگاه هنوز کار نمی کند.

مرجع: ICTIr.NET منبع:takp30.blogfa.com

---

با پیشرفت فناوری، ابعاد و اندازه تراشه های الکترونیکی روز به روز کوچکتر و ظریفتر شده و این ظرافت به سمت حد نهایی خود نزدیک میشود. بنابراین نیاز به یک فناوری که بتواند جایگزین این فناوری شده تا بتواند نیازهای روز دنیا را پاسخگو باشد، احساس خواهد شد. یک فناوری که مدتیست در مورد آن صحبتهایی مطرح شده است طراحی و ساخت تراشه های نوری است که در آن به جای الکترون ها، فوتون های نوری جریان می یابند. این میتواند موجب تحول بزرگی در سرعت عملکرد توانایی محاسبات و توان مصرفی تراشه ها شود، پیش بینی میشود که این گونه تراشه ها تا 5 سال آینده وارد بازار میوشند. البته تجربه نشان داده است که پیش بینی هایی که در زمینه فناوری و پیشرفت علم است معمولا از میزان واقعی آن بیشتر بوده است.

منبع:http://www.blogfa.com/Desktop/Default.aspx?t=71381118